فقط بهترین

امروزه با توجه به استفاده روز افزون از اینترنت و همچنین افزایش تعداد سایت ، وبلاگ و منبع های اطلاع رسانی نیاز به اشتراک گذاشتن اطلاعات بیش از پیش احساس می شود. (این مورد مهم در میان طیف گسترده ایرانیان نیز باید به یه رسم تبدیل شود تا به جای مراجعه بدون نیاز به صفحات سایت ها تنها از مطالب و اطلاعات آن استفاده کنند.) به هر حال اشتراک گذاری مطالب نه تنها اینکه از مفاهیم دسترسی مستقیم به صفحه های وب نمی کاهد بلکه مهمترین هدف نت یعنی محتوا را تقویت می کند یعنی مطالب و محتویات وب به کیفیت بهتری می رسند و استفاده از آن ها هم راحت تر می شود.

حالا این مفاهیم استفاده از صفحه وب می تواند با توجه به گزینه های مختلف تعیین شود یعنی می تواند نسبت به هدف مدیر آن ، کاربرد آن و ... تعریف شود. که عادی ترین مضامین آن می تواند امکانات جنبی یک صفحه وب باشد. اما با استفاده از اشتراک گذاری محتوای یک سایت دیگر دسترسی به امکانات آن و ... کم رنگ خواهد شد.

اما اشتراک گذاشتن مطالب علاوه بر اینکه می تواند باعث تشویق نویسنده به بهبود کیفی مطلبش شود در استفاده کننده از آن هم تاثیر خاص خودش را خواهد داشت. که می توان به مواردی چون صرفه جویی در وقت و هزینه و دسترسی به آرشیوی از محتوا از پایگاه های مختلف در یک جا برای هر یک کاربر اشاره کرد.

خوب برای به اشتراک گذاشتن مطالب برای هر صاحب وبی استاندارد هایی وجود دارد که اصل آن به عنوان RSS Really Simple Syndication)) شناخته می شود و زبان طراحی آر اس اس XML می باشد. که خاصیت برنامه ریزی از طریق اکثر زبان های برنامه نویسی تحت وب را دارد. آر اس اس را به صورت مفهومی به قالبی برای دریافت آخرین مطالب یک پایگاه در وب معنی می کنند.

اولین مبتکر RSS شرکت Netscape می باشد. که در سال 99 میلادی اقدام به راه اندازی این سیستم در مرورگر خود و پشتیبانی و راه اندازی آن در وب سایت خود کرد. که مشخصه بارز آن برای کاربران نت اسکیپ پشتیبانی این نوع از آر اس اس به شماره های RSS 0.90 و RSS 0.91 از Script News تنها سیستم اشتراک مطالب به خصوص اطلاعات خبری در آن زمان بود. اما نت اسکیپ دست از بهینه سازی این نسخه های اولیه آر اس اس برداشت تا اینکه شرکت Userland نسخه های تعمیم یافته RSS 0.91 ، RSS 0.92 و RSS 2.0 را در سال های 2000 و 2003 ساخت و می شود گفت انقلابی در عرصه اینترنت راه افتاد که امروزه حتی اکثر شرکت های اینترنتی نیز از این استاندارد ها برای پایگاه های وب خود استفاده می کنند.

حالا دوباره می رسیم به شبکه خودمان و جزئی تر وبلاگستان فارسی با ارائه سرویس Reader گوگل در سال 2004 یعنی RSS خوان ، تقریبا پشتیبانی و استفاده از RSS به ضروریات وب تبدیل شده که وبلاگ ها و وب سایت های ایرانی هم خودشان را به تکاپو انداختند و برای اینکه از این امکان وب جدید عقب نمانند این سیستم را استفاده می کنند.

پس اگر شما مدیر یک وب سایت و یا استفاده کننده از اینترنت به خصوص در ایران که مخاطب بنده به حساب می آید هستید باید از این استاندارد به نحو احسن استفاده کنید. یعنی مدیران وب باید به فکر راه اندازی سرویس RSS و دیگر کاربران وب باید به فکر برنامه های RSS خوان و یا سایت های RSS خوان و یا حتی اشتراک گذاری در اینترنت به صورت آنلاین بشوند.

اما حالا فقط از آر اس اس و آن هم نسخه 2 به عنوان تنها وسیله برای اشتراک گذاری استفاده نمی شود بلکه مفهوم جدید تری با نام Feed (فید یا عامیانه تر خوراک) که در برگیرنده RSS هم هست پدید آمده و مدیران وب باید خوراک خود را که تنها نوشته ها یا متن و تصاویر یک پست می باشد را انتشار دهند.

لینک منبع